تخریب بیمارستان مسیح کرمانشاه یک بار دیگر بحث احیای بافت قدیمی شهر و لزوم حفظ و نگهداری از بناهای تاریخی را بر سر زبان ها انداخت تا همزمان با بالا گرفتن صدای اعتراض فعالین رسانه ای و فرهنگی، شاهد واکنش منفعلانه و بهانه جویی مسئولین در برابر این فاجعه ی فرهنگی باشیم. حکایتی تکراری در کرمانشاهی که رفته رفته با غرق شدن در گرداب مدرنیته(آنهم در ظواهر) در حال تهی شدن از هویت تاریخی خود می باشد!

تخریب بیمارستان مسیح کرمانشاه یک بار دیگر بحث احیای بافت قدیمی شهر و لزوم حفظ و نگهداری از بناهای تاریخی را بر سر زبان ها انداخت تا همزمان با بالا گرفتن صدای اعتراض فعالین رسانه ای و فرهنگی، شاهد واکنش منفعلانه و بهانه جویی مسئولین در برابر این فاجعه ی فرهنگی باشیم. حکایتی تکراری در کرمانشاهی که رفته رفته با غرق شدن در گرداب مدرنیته(آنهم در ظواهر) در حال تهی شدن از هویت تاریخی خود می باشد!
نکته عجیب و تاسف آور آنکه تخریب این بنای تاریخی با ورود استاندار به موضوع احیای گذر تاریخی جلو خان به عنوان گام نخست شکل گیری مسیر گردشگری تاریخی شهر کرمانشاه همزمان شده بود!
اینکه مقامات ارشد شهر همزمان با تلاش برای احیای بافت قدیمی نسبت به تخریب بناهای تاریخی بی تفاوت بوده و یا منفعلانه رفتار می کنند از تناقضاتی است که خاطر مردمان این دیار را آزرده نموده!
از طرفی این اتفاقات تلخ، زیر سایه قانون بافت های تاریخی کشور مصوب سال 98 مجلس در حال رقم خوردن است. قانونی که طی آن مقرر گردیده تا ظرف مدت 5 سال وزارت راه و شهرسازی در شهرهای دارای بافت تاریخی طرح ویژه آنرا که وظایف تمامی دستگاه ها تعریف شده تهیه کند. برابر ماده 9 این قانون کلیه دستگاه های خدمات رسان موظف هستند ظرف مدت 10 سال کل نیازهای ساکنان بافت را انجام دهند.
دستگاه هایی همچون راه و شهرسازی، بنیاد مسکن، تعاون کار و رفاه اجتماعی، شهرداری و… وظیفه دارند ظرف مدت شش ماه پس از تصویب این قانون نسبت به رفع نیازهای موجود در حوزه های خدماتی، تجهیزاتی و نیز زیرساخت های مورد نیاز برای ارتقا کیفیت زندگی در بافت های تاریخی و فرهنگی اقدام نمایند.
اینکه دستگاه های ذیربط تا چه میزان به این قانون جامه عمل پوشانده اند را می توان از وضعیت بافت قدیمی شهر و دغدغه های ساکنین آنها متوجه شد.
از اینجای کار به بعد می توان آن روی دیگر سکه ی مدیریت ناکارآمد کرمانشاه را مورد بررسی و مداقه قرار داد. آنجا که نمایندگان دوره قبل مجلس(آقایان مصری و رشیدی) که احتمالا امضایشان پای تصویب قانون فوق آمده و در دوره اخیر هم ردای گشاد نمایندگی را بر تن نموده اند نسبت به وظیفه نظارتی خود در اجرای قانون کوتاهی کرده اند تا شاهد ترک فعل و بی اعتنایی به قانون در بدنه ی مدیریت اجرایی استان در خصوص قانون بافت های تاریخی کشور باشیم!
نتیجه آنکه پازل مدیریتی استان با ترکیبی از مدیران ناکارآمد و ناآگاه به وظایف قانونی خود و نمایندگانی مشغول به کارهایی غیر از وظایف اصلی شان (لااقل در بحث اولویت بندی ها) کرمانشاه را به سمت ناکجا آباد پیش می راند!

  • منبع خبر : چویر نیوز