در فرهنگ سیاسی ما ایرانیان، عادت بر این است که حل مشکلات را از مدیران دستگاههای اجرایی بخواهیم؛ از استانداری تا شهرداری. نگاه عمومی همواره متوجه نهادی است که «عملیات» را در دست دارد.
اما واقعیت این است که زمین بازی، توسط نمایندگان مجلس طراحی میشود. و دستگاههای اجرایی تنها در چارچوب قوانین مصوب و بودجههایی که مجلس تعیین کرده، امکان حرکت دارند.
در چنین ساختاری، نقش سیاستگذاری و نظارتی نمایندگان مجلس ــ یعنی همان تعیین قواعد بازی و مراقبت از اجرای درست آن ــ نقشی حیاتی است. با این حال، این بُعد مهم از سوی کنشگران سیاسی و رسانهای استان تقریباً به فراموشی سپرده شده است. نتیجه آن که میدان مطالبهگری در کرمانشاه سالهاست در سطحی نازل و محدود به راهروهای دستگاههای اجرایی و پشت در اتاق مدیران باقی مانده است..
در این میان، نمایندگان مجلس ــ که مسئول اصلی تعیین مسیر توسعهاند ــ عملاً از تیررس مسئولیتپذیری خارج ماندهاند.
این غفلت، فضای مطالبهگری استان را گرفتار دور باطلی کرده که حاصلش چیزی جز توسعهنیافتگی، فشار بیمورد بر دستگاههای اجرایی و البته غیرپاسخگو ماندن نمایندگان نیست.
اکنون زمان آن رسیده که پیکان مطالبهگری را بهدرستی جهتدهی کنیم.
می بایستی نمایندگان استان را نسبت به نقش واقعیشان در سیاستگذاریها و بودجهریزی پاسخگو کنیم و آنان را وادار سازیم که بهصورت دورهای گزارش عملکرد خود را به مردم ارائه دهند.
تنها در این صورت است که کرمانشاه میتواند از این چرخه معیوب خارج شود و مسیر توسعه را دنبال کند.
- منبع خبر : چویر نیوز
