با تداوم بازداشت‌ها در شهرداری کرمانشاه و عیان شدن عمق و گستره‌ی فساد در سطوح مدیریتی این نهاد عمومی خدمت‌رسان، جامعه‌ی شهروندی در شوک فرو رفته است.

با تداوم بازداشت‌ها در شهرداری کرمانشاه و عیان شدن عمق و گستره‌ی فساد در سطوح مدیریتی این نهاد عمومی خدمت‌رسان، جامعه‌ی شهروندی در شوک فرو رفته است.
از آنجا که بازداشت‌ها همچنان ادامه دارد و تحقیقات از سوی مراجع قضایی و امنیتی برای روشن شدن ابعاد مختلف پرونده در جریان است، به دلیل محدودیت اطلاع‌رسانی رسمی، بازار شایعات پیرامون شهرداری و برخی مدیران آن داغ شده است.

در چنین فضای هیجانی که شایعات بر آن دامن می‌زنند، مرزهای قانون و اخلاق گاه نادیده گرفته می‌شود و افکار عمومی به سمت اتهام‌زنی به افراد بی‌گناه سوق پیدا می‌کند. در نتیجه، نگاه منفی جامعه به کلیت شهرداری تعمیم می‌یابد و بدنه‌ی سازمانی این نهاد ـ که متشکل از صدها کارمند و مدیر خدمت‌گزار است و هیچ نقشی در تخلفات ندارند ـ نیز زیر فشار سنگین روانی و اجتماعی قرار می‌گیرد.

تداوم این فشارها موجب می‌شود کارکنان سالم شهرداری ـ که اتفاقاً اکثریت این نهاد را تشکیل می‌دهند ـ دچار احساس بی‌عدالتی، بی‌انگیزگی و حتی شرم از تعلق سازمانی شوند؛ وضعیتی که در نهایت به ناکارآمدی سیستم مدیریت شهری منجر می‌شود.

نکته‌ی کلیدی در مبارزه با فساد سازمانی آن است که پس از ریشه‌کنی فساد، گام بعدی باید اصلاح و بازسازی اعتماد عمومی باشد؛ کاری که انجام آن تنها از مسیر همان نیروهای سالم و خدمت‌گزار ممکن است. در واقع، اصلاح ساختاری شهرداری بدون تکیه بر بدنه‌ی پاک و متعهد آن امکان‌پذیر نیست؛ بنابراین حفظ انگیزه و شأن این نیروها اهمیت بنیادین دارد.

از این‌رو، ضمن تأکید دوباره بر سلامت و تعهد بدنه‌ی مدیریتی و کارمندی شهرداری کرمانشاه، باید نقش تعیین‌کننده‌ی رسانه‌ها و افکار عمومی را نیز یادآور شد؛ چراکه اگر مرز میان خطاکاران و خدمت‌گزاران در ذهن جامعه مخدوش شود، تلاش برای بازسازی اعتماد عمومی بی‌ثمر خواهد ماند. رسانه‌های مسئول باید ضمن پیگیری و مطالبه‌ی شفافیت، مراقب باشند تا روایتشان از فساد، به ناامیدی و بی‌اعتمادی نسبت به کلیت نظام خدمت‌رسانی منجر نشود.

  • منبع خبر : چویر نیوز