از پیامدهای تأسف‌بار و اجتناب‌ناپذیر جنگ‌، القای حس ترس، ناامنی و بی‌ثباتی در جامعه است. حسی که حتی مدت‌ها پس از پایان درگیری‌ها نیز در لایه‌های مختلف جامعه باقی می‌ماند و سایه‌ای سنگین بر حرکت‌های جمعی می‌افکند. این ترس و ناامنی نه‌تنها روان فردی را می‌آزارد، بلکه بر پیکره‌ی جامعه هم اثر می‌گذارد و موجب کندی در روند رشد و توسعه در حوزه‌های گوناگون می‌شود.

در سال‌های جنگ تحمیلی، کرمانشاه به‌واسطه موقعیت استراتژیک خود، نقشی کلیدی در پشتیبانی از جبهه‌های غرب کشور ایفا کرد. طبیعتاً اقتضائات آن دوران، این شهر را به محیطی کاملاً نظامی تبدیل نمود؛ به‌گونه‌ای که بخشی از فضاهای شهری، زمین‌ها و اماکن عمومی، در اختیار یگان‌های نظامی قرار گرفت تا به‌عنوان پادگان، انبار مهمات، سوله‌های لجستیکی و زیرساخت‌های پشتیبانی مورد استفاده قرار گیرند.

در زندگی، واقعیت‌هایی وجود دارد که نه قابل انکارند و نه با گذر زمان رنگ کهنگی به خود می‌گیرند. این حقایق، چنان با تاریخ و فرهنگ یک سرزمین درآمیخته‌اند که بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت تمدنی آن محسوب می‌شوند.