راه همواره به‌عنوان زیربنای توسعه شناخته می‌شود؛ چراکه بدون ارتباط میان بخش‌های مختلف یک سرزمین و پیوند آن با دیگر نقاط جغرافیایی، هیچ رشدی قابل تصور نیست. اما همین جاده که مسیر پیشرفت و توسعه نامیده می‌شود، در عین حال به بستری برای مرگ انسان‌ها نیز بدل شده است. سالانه هزاران نفر در کشور ما بر اثر حوادث جاده‌ای جان خود را از دست می‌دهند، بسیاری دیگر دچار معلولیت می‌شوند و شمار زیادی نیز متحمل خسارت‌های مالی سنگین می‌گردند. از این‌رو، جاده تداعی کننده مفهومی متناقض از مرگ و زندگی است.

راه همواره به‌عنوان زیربنای توسعه شناخته می‌شود؛ چراکه بدون ارتباط میان بخش‌های مختلف یک سرزمین و پیوند آن با دیگر نقاط جغرافیایی، هیچ رشدی قابل تصور نیست.
اما همین جاده که مسیر پیشرفت و توسعه نامیده می‌شود، در عین حال به بستری برای مرگ انسان‌ها نیز بدل شده است. سالانه هزاران نفر در کشور ما بر اثر حوادث جاده‌ای جان خود را از دست می‌دهند، بسیاری دیگر دچار معلولیت می‌شوند و شمار زیادی نیز متحمل خسارت‌های مالی سنگین می‌گردند. از این‌رو، جاده تداعی کننده مفهومی متناقض از مرگ و زندگی است.
پرسش کلیدی در اینجا آن است که: چه باید کرد تا جاده بیشتر از آنکه مرگ‌آفرین باشد، زندگی‌بخش گردد؟
برای یافتن پاسخی قانع‌کننده، نخست باید دانست که عوامل اصلی بروز حوادث جاده‌ای کدام‌اند.
بررسی‌ها نشان می‌دهد که این عوامل چندگانه و درهم‌تنیده‌اند:

عامل انسانی که بیشترین سهم تقصیر را دارد.
عامل زیرساخت که به کیفیت و ایمنی پایین جاده‌ها اشاره دارد.
عامل خودرو و فرسودگی ناوگان حمل‌ونقل.
عامل مدیریت و نظارت بر حوزه حمل‌ونقل جاده‌ای.
هرچند سهم هر یک از این عوامل متفاوت است، اما برای دستیابی به تحلیلی جامع و یافتن راهکاری مؤثر نمی‌توان صرفاً بر یک یا دو مورد تمرکز کرد. اگر هدف، ارتقای ایمنی جاده‌ای باشد، باید همه این مؤلفه‌ها را هم‌زمان مورد توجه قرار داد و راهکارهای چندوجهی را به‌کار بست.

از این منظر، تصادفات جاده‌ای را باید پدیده‌ای چندعاملی دانست که تنها با نگاه سیستمی می‌توان به کنترل و کاهش آن پرداخت. بنابراین، راهکارها نیز باید چندلایه و هم‌افزا باشند تا جامعه به سطحی قابل‌قبول از ایمنی جاده‌ای دست یابد و جاده‌ها بیش از پیش مسیر زندگی و توسعه شوند، نه مرگ و نابودی.
استان کرمانشاه به‌واسطه هم‌مرزی با کشور عراق و نیز قرارگرفتن در مسیر دسترسی استان‌های غربی به یکدیگر و سایر نقاط کشور، جاده‌هایی پرتردد و استراتژیک دارد. افزون بر این، ارتباط روستاها با شهرها و نیز پیوند این شهرها با مرکز استان، حجم خودروهای عبوری را دوچندان کرده است.

این میزان بالای تردد، وقتی با عوامل پیش‌تر ذکرشده (ضعف زیرساخت، خطای انسانی، ایمنی خودرو و مدیریت ناکافی) ترکیب می‌شود، سبب شده تا آمار حوادث جاده‌ای در کرمانشاه ــ به‌ویژه تصادفات منجر به جرح و مرگ ــ در سطحی نگران‌کننده قرار گیرد.

همین واقعیت تکلیف سنگینی بر دوش متولیان امر و دستگاه‌های ذی‌ربط می‌نهد. در این میان، اداره‌کل راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای استان کرمانشاه به‌عنوان متولی اصلی حفظ و نگهداری راه‌ها، نقشی تعیین‌کننده در کاهش سوانح ایفا می‌کند.
در حالی که عامل انسانی سهم عمده‌ای در وقوع تصادفات دارد و غیراستاندارد بودن خودروها نیز نقشی تعیین‌کننده ایفا می‌کند، شاید در نگاه نخست ایمن‌سازی و نگهداری راه‌ها چندان برجسته به نظر نرسد. اما واقعیت این است که اگر این حوزه به‌درستی مدیریت شود، می‌توان به‌طور محسوسی شاهد کاهش آمار تصادفات ــ به‌ویژه موارد منجر به مرگ و جرح ــ بود.

ازاین‌رو، تلاش‌ها و اقدامات اداره‌کل راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای استان کرمانشاه در ارتقای ایمنی جاده‌های استان ــ از به‌روزرسانی و نصب تابلوهای ترافیکی گرفته تا استقرار نیوجرسی‌ها، نصب چراغ‌های چشمک‌زن، بهبود روشنایی، روکش آسفالت و سایر اقدامات مشابه ــ چشمگیر و قابل‌اعتناست.

بی‌تردید، تداوم این برنامه‌ها می‌تواند سطحی قابل‌قبول از ایمنی را به جاده‌های استان ببخشد؛ به‌گونه‌ای که در کنار ارتقای فرهنگ رانندگی، شاهد شکل‌گیری راه‌هایی امن، زندگی‌بخش و در خدمت توسعه‌ی پایدار در کرمانشاه باشیم.

Loading

  • منبع خبر : چویر نیوز