رشد، به‌مثابه حرکتی طبیعی در بطن حیات، همواره با میل به بقا و تعالی همراه است. اما هنگامی که این حرکت طبیعی با برنامه‌ریزی آگاهانه انسانی درهم می‌آمیزد، به وضعیتی ارتقا می‌یابد که در آن تأمین نیازهای انسان به شکلی نظام‌مند، کارآمد و در بالاترین سطح ممکن صورت می‌گیرد. این وضعیت را «توسعه» می‌نامیم.

از همان بدو شکل‌گیری دولت‌های متمرکز، یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌هایی که ذهن صاحب‌نظران را به خود مشغول کرد، مسئله «مشروعیت» و منشأ آن بود. این‌که چرا و بر چه اساسی گروهی حق فرمان‌روایی می‌یابند و دیگران موظف به اطاعت می‌شوند، به تدریج به هسته‌ی اصلی نظریه‌های سیاسی بدل شد. آنچه این بحث را از یک موضوع صرفاً آکادمیک فراتر برد، چالش‌های عملی زمام‌داران در مواجهه با مطالبات مردمانشان بود. حکومت‌ها ناگزیر بودند برای حفظ نظم، تأمین ثبات و جلوگیری از منازعه، مبنایی عقلانی، اخلاقی یا تاریخی برای حقانیت خود ارائه کنند.

یکی از دغدغه‌های جدی زندگی در شهر کرمانشاه، خرابی آسفالت و معابر پردست‌انداز است؛ وضعیتی که تردد خودروها را با مشکل مواجه کرده، چهره‌ای نامناسب به منظر شهری داده و آسایش شهروندان را تحت تأثیر قرار داده است.

موفقیت هر سازمانی حاصل هم افزایی عوامل متعددی است، اما در میان همه این عوامل، نقش مدیریت منابع انسانی جایگاهی تعیین‌کننده و گاه سرنوشت‌ساز دارد. تجربه سازمان‌های موفق و ناموفق نشان می‌دهد که تفاوت اصلی نه در میزان منابع مالی یا ساختارهای اداری، بلکه در شیوه به‌کارگیری سرمایه انسانی نهفته است. مدیریت منابع انسانی، در ساده‌ترین تعریف، به معنای استفاده هدفمند از نیروی انسانی در مسیر تحقق اهداف سازمانی است؛ اما در عمل، این مفهوم فراتر از یک تعریف ساده عمل می‌کند. جذب متناسب با نیاز، آموزش مؤثر، چینش صحیح نیروها و ایجاد انگیزه و تعلق سازمانی، مجموعه اقداماتی هستند که بدون آن‌ها تحقق اهداف سازمانی به امری دشوار و گاه ناممکن تبدیل می‌شود.

پویش «برکت آفتاب» به‌عنوان یکی از طرح‌های نوین کمیته امداد در مسیر توانمندسازی مددجویان، واجد نکات مثبت و قابل دفاعی است. با این حال، شیوه بازتاب رسانه‌ای این طرح، ضرورت بازاندیشی در نحوه معرفی اقدامات امدادی با هدف حفظ کرامت انسانی خانواده‌های تحت پوشش را یادآور می‌شود.

بلافاصله پس از پایان جنگ هشت‌ساله، بنابر مطالبه‌ی عمومی، توسعه‌ی اقتصادی و بهبود معیشت مردم به‌عنوان هدف دولت‌هایی که روی کار آمدند، قرار گرفت.

هرچه از روزهای ملتهب دی‌ماه فاصله می‌گیریم، با مرور وقایع تلخی که به جان‌باختن شماری از هم‌وطنان—اعم از شهروندان عادی و نیروهای انتظامی و امنیتی—و نیز تخریب اماکن عمومی و خصوصی انجامید،

کانون وکلای دادگستری نهادی حرفه‌ای، صنفی و مستقل است که وظیفه سامان‌دهی، نظارت و حمایت از حرفه وکالت را بر عهده دارد. اما این نهاد عمومی، صرفاً برای تأمین منافع اقتصادی اعضای خود ایجاد نشده و در چارچوب مسئولیت اجتماعی، وظایف مهم‌تری نیز بر دوش دارد.

عدالت، به‌عنوان مفهومی که ریشه در نیاز درونی انسان‌ها دارد، همواره موضوع خواست و مطالبه‌ی آنان بوده است. تلاش بشر در قرون مختلف برای تحقق عدالت، تجربه‌های گوناگونی پیش روی او نهاده؛ تجربه‌هایی که لحظه‌به‌لحظه‌ی آن‌ها به میراث تاریخی انسان بدل شده‌اند. میراثی آکنده از تلاش، مبارزه و جان‌باختن، که فاصله‌ی میان عدالت و بی‌عدالتی را پر کرده است؛ فاصله‌ای که هرگز به‌طور کامل پیموده نشده، گاه به عدالت نزدیک شده، گاه در سطح آن متوقف مانده و گاه چنان از آن دور افتاده که «تحمل‌پذیر کردن بی‌عدالتی» به‌عنوان آمال انسان پذیرفته شده است.

فیروزآباد به‌عنوان کم‌برخوردارترین بخش شهرستان کرمانشاه، با جمعیتی که عمدتاً از کشاورزان و دامپروران تشکیل شده، میزبان مقامات و مسئولان ارشد استان، مدیران دستگاه‌های اجرایی و نمایندگان مجلس بود؛ حضوری که بیش از آنکه نشانی از حل مسئله داشته باشد، یادآور نمایش‌های تکراری و کم‌ثمر است.