پس از انحلال شورای شهر کرمانشاه، طبق قانون، انتخاب شهردار بر عهدهی استاندار قرار گرفته است؛ موضوعی که در روزهای اخیر، تحلیلها و گمانهزنیهای فراوانی را در فضای رسانهای و محافل سیاسی برانگیخته است.
در میان اظهارنظرهای گوناگون، دو رویکرد اصلی بیش از سایرین خودنمایی میکند و طرفداران هر یک نیز بهوضوح در برابر دیگری صفآرایی کردهاند.
گروه نخست بر این باورند که شهردار آینده باید از بدنهی کارشناسی و مدیریتی خودِ شهرداری انتخاب شود؛ چراکه مدیریت شهری امری تخصصی است و تنها افرادی که به ساختار و مسائل درونی این مجموعه آشنا هستند، میتوانند در شرایط فعلی آن را به مسیر مطلوب بازگردانند.
در مقابل، گروه دوم معتقدند که بهدلیل احتمال اعمال نفوذ اعضای شورا و همچنین تجربهی تلخ مدیریتهای گذشته، بهتر است استاندار فردی را از خارج از مجموعهی شهرداری برگزیند تا رویکردی تازه و غیروابسته وارد مدیریت شهری شود.
با وجود تفاوت دیدگاهها، نقطهی اشتراک اغلب این تحلیلها نگرانی از دخالت جریانهای سیاسی و افراد ذینفوذ در فرآیند انتخاب شهردار است.
از این منظر، بسیاری از ناظران معتقدند آنچه بیش از هر چیز ضرورت دارد، شکلگیری اجماعی میان فعالان مدنی و رسانهای است؛ اجماعی که بتواند به ایجاد گفتمانی واحد بر محور منافع عمومی شهر بینجامد و تصمیمسازان فعلی مدیریت شهری را به اتخاذ تصمیمی عقلانی و مسئولانه وادارد.
در نهایت، تصمیم استاندار میتواند به دو مسیر متفاوت منتهی شود: یا فردی از خارج از بدنهی شهرداری، اما دارای تجربه در مدیریت شهری، بر مسند شهرداری بنشیند، یا از میان بدنهی کارشناسی شهرداری، فردی پاکدست، مستقل و با تجربه انتخاب شود.
نکتهی حائز اهمیتی که در انتخاب مسیر دوم وجود دارد، انتقال پیام اعتماد به توانمندی و پاکدستی پرسنل شهرداری و بازگرداندن اعتمادبهنفس آنان است؛ اقدامی که میتواند شهرداری را دوباره بر ریل درست خدمترسانی به شهروندان بازگرداند.
- منبع خبر : چویر نیوز
