تنها راه رهایی
این جملهی فرانتس کافکا، نویسندهی شهیر، که میگوید: «رهایی فقط در از دست دادن چیزهایی است که در آن اسیر هستیم»، سالها در ذهنم طنینانداز بود. من اسیر بندهایی نامرئی بودم؛ زندانی که ذهنم با فرمان از محدودیتها و قوانین ناعادلانهی بیرونی ساخته بود. اختیار زندگیام نه در دستان خودم، بلکه در قضاوتها، انتظارات و هنجارهای جامعه خلاصه میشد. در تمام این سالها، همچون آهویی رام و گرفتار، تنها در مسیرهایی قدم برمیداشتم که برایم ترسیم شده بود. افکارم در قفسی نامرئی پرسه میزد و آزادی مفهومی گنگ و در عین حال رویایی شیرین و دست نیافتنی به نظر میرسید.
بایگانیهای داستان کوتاه - پایگاه خبری تحلیلی چویر نیوز
چیزی یافت نشد !
















