صنعت فرش ماشینی ایران را باید فراتر از مجموعه‌ای از واحدهای تولیدی و محصولات عرضه‌شده در بازار دید؛ صنعتی متکی بر زنجیره‌ای اقتصادی که از تأمین مواد اولیه و ماشین‌آلات آغاز می‌شود و تا تولید، طراحی، توزیع، بازرگانی و صادرات امتداد می‌یابد. زنجیره‌ای که هر حلقه آن ظرفیت‌هایی برای سرمایه‌گذاری، اشتغال‌زایی و خلق ارزش افزوده در اختیار دارد.

صنعت فرش ماشینی ایران را باید فراتر از مجموعه‌ای از واحدهای تولیدی و محصولات عرضه‌شده در بازار دید؛ صنعتی متکی بر زنجیره‌ای اقتصادی که از تأمین مواد اولیه و ماشین‌آلات آغاز می‌شود و تا تولید، طراحی، توزیع، بازرگانی و صادرات امتداد می‌یابد. زنجیره‌ای که هر حلقه آن ظرفیت‌هایی برای سرمایه‌گذاری، اشتغال‌زایی و خلق ارزش افزوده در اختیار دارد.

تنوع فعالیت‌ها و بازیگران این زنجیره، ظرفیت‌های قابل توجهی برای توسعه اقتصادی این صنعت ایجاد کرده است. ظرفیتی که با تأمین نیاز بازار داخلی، ارتقای توان رقابتی تولیدکنندگان و گسترش دسترسی به بازارهای خارجی می‌تواند زمینه رشد پایدارتر صنعت فرش ماشینی را فراهم کند.

در این میان، توسعه صادرات از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. فرش ماشینی ایران برای حضور مؤثرتر در بازارهای بین‌المللی، علاوه بر توان تولید و کیفیت محصول، به دسترسی به بازارهای هدف، شناسایی خریداران، توسعه شبکه‌های توزیع و رفع موانع تجاری نیاز دارد. ازاین‌رو، توجه سیاست‌گذاران به تسهیل صادرات، ثبات مقررات و حمایت هدفمند از تولید و تجارت این محصول می‌تواند در تقویت جایگاه آن در بازارهای خارجی مؤثر باشد.

دولت و مجلس می‌توانند با اصلاح موانع مقرراتی، تسهیل فرایندهای تجاری، حمایت از نوسازی فناوری و تقویت زیرساخت‌های صادراتی، به توسعه این زنجیره اقتصادی و حفظ ارزش افزوده آن کمک کنند. حمایت مؤثر از صنعت، صرفاً به ارائه مشوق‌های مقطعی محدود نمی‌شود؛ بلکه مستلزم فراهم کردن شرایطی است که تولیدکننده بتواند با اطمینان بیشتر سرمایه‌گذاری کند، محصول رقابتی‌تری عرضه کند و به بازارهای پایدار دسترسی داشته باشد.

در کنار سیاست‌گذاری، نمایشگاه‌های بین‌المللی نیز می‌توانند نقشی مؤثر در توسعه بازار و تجارت ایفا کنند. نمایشگاه، نقطه تلاقی تولیدکنندگان، تأمین‌کنندگان مواد اولیه، سازندگان ماشین‌آلات، شرکت‌های بازرگانی، خریداران عمده و فعالان صادرات است؛ فضایی که در آن امکان معرفی ظرفیت‌ها، شناخت نیازهای بازار، مذاکره با مشتریان بالقوه و شکل‌گیری همکاری‌های تجاری فراهم می‌شود.

البته بهره‌گیری از این ظرفیت، تنها به برگزاری نمایشگاه محدود نیست. کیفیت حضور خریداران داخلی و خارجی، هدفمند بودن مذاکرات و پیگیری ارتباطات پس از رویداد، در تبدیل فرصت‌های نمایشگاهی به قراردادهای تجاری و توسعه صادرات اهمیت دارد. پیوند میان ظرفیت نمایشگاهی و سیاست‌گذاری تسهیل‌گر می‌تواند زمینه بهره‌برداری مؤثرتر از توان تولیدی و تجاری این صنعت را فراهم آورد.

هنگامی که صنعتی از چنین زنجیره گسترده‌ای از ظرفیت‌های تولیدی، خدماتی و تجاری برخوردار است و فعالان آن حتی در شرایط دشوار نیز برای تداوم تولید تلاش می‌کنند، حمایت از آن را باید بخشی از راهبرد توسعه صنعتی و صادرات غیرنفتی کشور دانست. پرسش اساسی این است که دولت و مجلس چگونه می‌توانند با رفع موانع و پشتیبانی هدفمند، مسیر تبدیل این ظرفیت‌ها به تولید رقابتی‌تر، بازارهای گسترده‌تر و ارزآوری پایدار را هموار کنند؟

با چنین نگاهی، به استقبال هجدهمین نمایشگاه بین‌المللی کف‌پوش‌ها، موکت، فرش ماشینی و صنایع وابسته می‌رویم؛ رویدادی که از ۱۶ تا ۱۹ مهرماه ۱۴۰۵ در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران برگزار می‌شود. فرصتی برای بررسی ظرفیت‌های صنعت، شنیدن دیدگاه فعالان آن و طرح این پرسش که چگونه می‌توان از بستر نمایشگاه، فراتر از عرضه محصولات، برای توسعه تجارت و گسترش صادرات بهره گرفت.

منبع عکس: اینترنت

مهدی بستار استراتژیست رسانه ای و تحلیل گر توسعه اجتماعی

Loading

  • منبع خبر : چویر نیوز