عدالت، به‌عنوان مفهومی که ریشه در نیاز درونی انسان‌ها دارد، همواره موضوع خواست و مطالبه‌ی آنان بوده است. تلاش بشر در قرون مختلف برای تحقق عدالت، تجربه‌های گوناگونی پیش روی او نهاده؛ تجربه‌هایی که لحظه‌به‌لحظه‌ی آن‌ها به میراث تاریخی انسان بدل شده‌اند. میراثی آکنده از تلاش، مبارزه و جان‌باختن، که فاصله‌ی میان عدالت و بی‌عدالتی را پر کرده است؛ فاصله‌ای که هرگز به‌طور کامل پیموده نشده، گاه به عدالت نزدیک شده، گاه در سطح آن متوقف مانده و گاه چنان از آن دور افتاده که «تحمل‌پذیر کردن بی‌عدالتی» به‌عنوان آمال انسان پذیرفته شده است.