جهاد دانشگاهی، به‌عنوان نهادی عمومی با مأموریت توسعه علم، فناوری، کارآفرینی دانش‌بنیان و آموزش‌های تخصصی، از سال‌های نخست انقلاب تاکنون، تلاش کرده است در مسیر توانمندسازی علمی و حرفه‌ای جامعه ایرانی گام بردارد.

از پیامدهای تأسف‌بار و اجتناب‌ناپذیر جنگ‌، القای حس ترس، ناامنی و بی‌ثباتی در جامعه است. حسی که حتی مدت‌ها پس از پایان درگیری‌ها نیز در لایه‌های مختلف جامعه باقی می‌ماند و سایه‌ای سنگین بر حرکت‌های جمعی می‌افکند. این ترس و ناامنی نه‌تنها روان فردی را می‌آزارد، بلکه بر پیکره‌ی جامعه هم اثر می‌گذارد و موجب کندی در روند رشد و توسعه در حوزه‌های گوناگون می‌شود.

در عصر ارتباطات و اطلاعات، رسانه نقشی تعیین‌کننده و پررنگ در ساختارهای اجتماعی، فرهنگی و مدیریتی ایفا می‌کند؛ تا آنجا که تصور یک موقعیت، سیستم یا جریان مؤثر، بدون حضور و نقش‌آفرینی رسانه، تقریباً ناممکن است.

یکی از چالش‌های اساسی پیش‌روی دستگاه قضایی در مسیر تحقق عدالت در جامعه، اطاله دادرسی است؛ مشکلی که به‌دنبال افزایش بی‌رویه‌ی ورودی پرونده‌ها، سبب کندی در روند رسیدگی، کاهش دقت و کیفیت آرا، و در نهایت بی‌اعتمادی عمومی و نارضایتی مردم از نظام قضایی می‌شود.

در سال‌های جنگ تحمیلی، کرمانشاه به‌واسطه موقعیت استراتژیک خود، نقشی کلیدی در پشتیبانی از جبهه‌های غرب کشور ایفا کرد. طبیعتاً اقتضائات آن دوران، این شهر را به محیطی کاملاً نظامی تبدیل نمود؛ به‌گونه‌ای که بخشی از فضاهای شهری، زمین‌ها و اماکن عمومی، در اختیار یگان‌های نظامی قرار گرفت تا به‌عنوان پادگان، انبار مهمات، سوله‌های لجستیکی و زیرساخت‌های پشتیبانی مورد استفاده قرار گیرند.

وجود نشانه‌هایی همچون تبادل و تعامل انسانی، جنب‌وجوش مداوم، تلاش جمعی برای بهبود شرایط زیست، و حرکت مستمر به سوی تعالی، همگی مؤید این فرض‌اند که شهر نه یک سازه‌ی بی‌جان، بلکه موجودی زنده است؛ موجودی که رشد می‌کند، زخم می‌خورد، و در آرزوی بهتر شدن، تکاپو می‌کند.

در شرایط بحرانی همچون زمان جنگ، افزون بر ضرورت دفاع از مرزهای سرزمینی و حریم تاریخی کشور، تأمین امنیت عمومی و، به‌طریق اولی، حفظ آرامش روانی جامعه از اهمیتی مضاعف برخوردار است.

در زندگی، واقعیت‌هایی وجود دارد که نه قابل انکارند و نه با گذر زمان رنگ کهنگی به خود می‌گیرند. این حقایق، چنان با تاریخ و فرهنگ یک سرزمین درآمیخته‌اند که بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت تمدنی آن محسوب می‌شوند.

براساس وظایف قانونی تعیین شده برای دستگاه های مختلف، مسئولیت حفظ و حراست از محیط زیست کشور بر عهده سازمان محیط زیست است. این مسئولیت در مناطق تحت مدیریت سازمان، از طریق اعمال قوانین ویژه حفاظتی، صدور مجوزهای لازم برای فعالیت های عمرانی و بهره برداری، انجام ارزیابی های زیست محیطی و حضور مستمر محیط بانان، پیگیری و اجرا می شود.

مدت‌هاست که سفر از یک میل شخصی و محدود، به خواسته‌ای همگانی تبدیل شده است؛ خواسته‌ای که در عصر تکنولوژی و ارتباطات، روز‌به‌روز فراگیرتر و حتی اجتناب‌ناپذیرتر می‌نماید.