شهرداری‌ها، به‌ویژه در شهرهایی با ساختاری پیچیده و نیازهای توسعه‌ای گسترده چون کرمانشاه، از نقشی دوگانه اما کاملاً هم‌افزا برخوردارند. از یک سو، تأمین زیرساخت‌های شهری و سامان‌دهی کالبد شهر ذیل وظایف عمرانی و از سوی دیگر، مأموریت‌های فرهنگی و اجتماعی، شهرداری را به نهادی معناپرداز در زیست شهری بدل کرده است. در واقع، شهرداری نه‌فقط شهر را می‌سازد، بلکه تلاش می‌کند به آن معنا ببخشد؛ تا آنجا که شهر نه صرفاً مکانی برای زندگی، بلکه بستری برای زیستن شایسته‌ انسان شود.