باورپذیر و منطقی است که در کنار تلاش‌های ملی برای توسعه‌ی یکپارچه کشور، استان‌ها نیز هر یک در پی آن باشند که از رقبا پیشی بگیرند و سطح مطلوبی از زندگی را برای ساکنان خود فراهم کنند. در چنین میدانی، کرمانشاه اگر بخواهد در عرصه رقابت‌های ملی نقش‌آفرینی کند و به بازیگری اثرگذار در توسعه اقتصادی تبدیل شود، ناگزیر است مجموعه‌ای از الزامات زیرساختی را فراهم آورد.

بر کسی پوشیده نیست که برپایی نمایشگاه‌ها در هر حوزه‌ای می‌تواند به رونق اقتصادی و توسعه‌ی کسب‌وکارهای گوناگون بینجامد. در چنین رویدادهایی، فعالان اقتصادی دسترسی مستقیم و آسانی به بازار مصرف و خریداران کالا و خدمات خود پیدا می‌کنند و این فرصت را می‌یابند تا با سرمایه‌گذارانی که به آن حوزه علاقه‌مندند، ارتباط برقرار کنند. […]

پس از انحلال شورای شهر کرمانشاه، طبق قانون، انتخاب شهردار بر عهده‌ی استاندار قرار گرفته است؛ موضوعی که در روزهای اخیر، تحلیل‌ها و گمانه‌زنی‌های فراوانی را در فضای رسانه‌ای و محافل سیاسی برانگیخته است.

با تداوم بازداشت‌ها در شهرداری کرمانشاه و عیان شدن عمق و گستره‌ی فساد در سطوح مدیریتی این نهاد عمومی خدمت‌رسان، جامعه‌ی شهروندی در شوک فرو رفته است.

صفحه‌ی شطرنج سیاست در کرمانشاه، با وجود بازیگران متعدد و اثرگذاری که هر یک با بهره‌گیری از حداکثر توان و استفاده از تمامی ظرفیت‌های ممکن در پی کسب سهم و نفوذ بیشترند، به میدانی پررقابت، پرریسک و چندلایه تبدیل شده است. نمود این وضعیت را می‌توان در موقعیت‌ها و بخش‌های مختلف مشاهده کرد؛ جایی که در پسِ پرده، شاهد جنگ قدرت، جابه‌جایی مهره‌ها و مجموعه‌ای از اقدامات واکنشی و پیشگیرانه از سوی هر یک از بازیگران اصلی این میدان هستیم.

زندگی ما آدم‌ها سرشار از مسئله است. هر روز با چالش‌هایی ریز و درشت روبه‌رو می‌شویم و ذهن‌مان مدام درگیر یافتن راه‌حل‌هایی برای عبور از آن‌هاست. فکر کردن به این مسائل و تلاش برای حل‌شان، بخشی از روزمرگی ما شده؛ همان چیزی که گاه ما را خسته می‌کند و گاه رشد می‌دهد.

در حالی‌که استاندار کرمانشاه مقابله با کشتار غیرمجاز دام را از اولویت‌های سلامت مردم می‌داند و مدیرکل دامپزشکی استان نیز تأکید می‌کند که «هرگونه کشتار دام در خارج از کشتارگاه‌ها غیرمجاز است»، واقعیت خیابان‌ها و محلات کرمانشاه چیز دیگری روایت می‌کند.

بازار، به‌عنوان اصلی‌ترین محل تأمین ارزاق عمومی مردم، به‌ویژه در اقتصادهای ناپایدار مانند ایران، اگر به حال خود رها شود، نه‌تنها از وظیفه ذاتی خود فاصله می‌گیرد، بلکه به بستری برای جولان سودجویان بدل می‌شود؛ جایی که نه‌فقط امنیت غذایی، بلکه امنیت روانی جامعه نیز در معرض تهدید قرار می‌گیرد.

راه همواره به‌عنوان زیربنای توسعه شناخته می‌شود؛ چراکه بدون ارتباط میان بخش‌های مختلف یک سرزمین و پیوند آن با دیگر نقاط جغرافیایی، هیچ رشدی قابل تصور نیست. اما همین جاده که مسیر پیشرفت و توسعه نامیده می‌شود، در عین حال به بستری برای مرگ انسان‌ها نیز بدل شده است. سالانه هزاران نفر در کشور ما بر اثر حوادث جاده‌ای جان خود را از دست می‌دهند، بسیاری دیگر دچار معلولیت می‌شوند و شمار زیادی نیز متحمل خسارت‌های مالی سنگین می‌گردند. از این‌رو، جاده تداعی کننده مفهومی متناقض از مرگ و زندگی است.

در دیدار اخیر استاندار کرمانشاه با رئیس سازمان اوقاف و امور خیریه کشور، بر خدمات متنوع این سازمان در استان تأکید شد؛ خدماتی همچون مدیریت برنامه‌های اربعین، برگزاری مسابقات قرآن کریم، توزیع بسته‌های مهر تحصیلی و حمایت از حوزه‌های علمیه.